ollando a paciencia ilimitada dun pobo que non se resigna

No Consello de Seguridade da ONU estase a debater estes días un novo informe anual sobre o Sáhara, sobre o futuro papel da MINURSO, que dará como resultado unha nova Resolución. Desta volta o informe elaborouno o Secretario xeral Ban Ki-moon polas suas proprias observacións e o traballo do seu enviado á zona Christopher Ross.
Durante o último ano a situación nos territorios ocupados e nos campamentos de refuxiados de Alxeria non fixo mais que deteriorarse.

Dende o punto de vista humanitario, a crise económica mundial detraeu fondos da cooperación e fai cada día mais dificil sobrevivir nas wilayas da Hammada.

Medra tamén a impune violéncia do rexime marroquí contra activistas pro-saharauis, temos mostras diarias de violacións de dereitos humáns nas cadeas marroquís e na Cadea Negra do Aiun, detencións irregulares, torturas... hai hoxe 37 activistas en folga de fame, o Grupo dos 6 levan mais de 30 días. A represión exercese tamén sobre habitantes da zona ocupada cando volven de visitar ás suas familias nos campamentos de refuxiados. Pero a MINURSO non intervén porque o seu mandato limítase a garantir o "alto o fogo". Entre tanto, España vende armas a Marrocos pese a unha denuncia interposta polo incumplimento da lei de 2007 que impide a venda de armas a terceiros paises que non respecten os ddhh.

O expolio continuado dos recursos naturais do Sáhara non está a beneficiar á poboación saharaui. Sen telo en consideración, a UE concede un status privilexiado á potencia ocupante a pesar de que un seu informe xurídico de Febreiro de 2010 considera que os acordos de pesca violan a legalidade internacional. Un futuro Estado independente Saharaui podería reclamar indemnizacións por estes acordos como xa sucedeu en Namibia.

Tamén retrocesos no campo diplomático. Mantiveronse duas reunións entre o Polisario e Marrocos no último ano sen avances. Hai un intento claro marroqui de limitar un posibel referendum á autonomía, excluindo a posibilidade da independencia, acompañado dunha campaña mediática para convencer ao mundo de que a autonomía é a única solución posibel. A ofensiva mediático-diplomática é variada e potente, non é casualidade que o novo embaixador en España sexa un tránsfuga do Polisario, nin que parlamentarios marroquís visiten e se irmanen con Parlamentos do Estado; estos días vivimos a amenaza, parece que xa superada, de que a UE no aceptaría os visados colectivos para as nenas e nenos do programa de vacacións en paz, o que practicamente eliminaría o programa. Non debemos esquecer que Marrocos ten a posibilidade de controlar ou non a saída de pateras cara ás costas canarias e españolas. Non debemos esquecer que, fundamentalmente en Catalunya, Madrid e Andalucía viven milleiros de persoas de orixe marroquí que pronto terán dereito a voto. Tampouco deberiamos esquecer que o Estado español sigue a ser oficialmente para a ONU a potencia administradora e como tal, principal garante do proceso da autodeterminación.

O informe que está a ser debatido no Consello de Seguridade resulta frustrante para o Polisario e as persoas que apoiamos a causa saharaui, porque non fala claramente de todas estas realidades que tanto Ban Ki-moon como Ross coñecen de primeira man, porque non fan ningunha proposta para avanzar. Limítanse a constatar a falta de avances, a sua propia impotencia.

O Presidente da RADS, Abdelaziz, dirixiu unha dura carta ao Secretario xeral, que explicita as deficiencias do informe e a decepción co papel que está a xogar a ONU no proceso. Unha frase da carta expón con crudeza a situación: "En ausencia de calquera esforzo serio ou desexo por parte de Nacións Unidas para cumplir a sua promesa para celebrar un referendum, cómo lle vou explicar ao pobo saharaui o valor de continuar co noso compromiso de boa fe co proceso político liderado pola ONU?"

Qué pode esperar o pobo saharaui da próxima Resolución do CS da ONU? Até cando vai durar a súa paciencia? Probabelmente a opinión pública é o mellor, e poida que xa o único mecanismo pacífico de presión que lles queda. O Polisario sábeo ben, o caso Aminatou é un bon exemplo. O entramado deste mecanismo pacífico de presión somos nos, cada un e cada unha de nos, que podemos non ficar caladas, podemos non ficar paradas ollando a paciencia ilimitada dun pobo que non se resigna.

ollado nubes

Na última comisión de sanidade do Parlamento galego, a directora de recursos humáns do sergas viña comparecer a petición propia para informar, e cito textualmente a convocatoria, "sobre o procedemento de xestión do proceso selectivo do Servizo Galego de Saúde".

Ese día achegueime eu en coche ao Parlamento escoitando un disco de Xabier Díaz que me encanta e recomendo 'músicas de salitre' e repetindo unha e outra vez nubes, o corte do que mais gosto. Viña ollando as nubes que segundo me achegaba a Compostela desaparecían do ceo e preguntándome se serían cúmulos.

Cúmulos: Presentan un gran tamaño cun aspecto masivo e de sombras moi marcadas cando se atopan entre o Sol e o observador, é dicir, son nubes grises. Presentan unha base horizontal e na parte superior protuberancias verticais de gran tamaño que se deforman continuamente, presentando un aspecto semellante a unha coliflor de gran tamaño. Os Cúmulos corresponden ao bo tempo cando hai pouca humidade ambiental e pouco movemento vertical do aire. No caso de existir unha alta humidade e fortes correntes ascendentes, os Cúmulos poden adquirir un gran tamaño chegando a orixinar tormentas e chuvieiros intensos.

Non sei se eran cúmulos aquelas nubes, pero cúmulos foi o que atopamos na comparecencia posterior. Cúmulos de mentiras ou silencios cúmplices... "non van ter os funcionarios dereito a presentarse a oposicións?", cúmulos de indicios de irregularidades denominados pola responsabel de personal do sergas como "casualidades", as mellores notas das persoas afectadas... ben, daquela cúmulos de casualidades que se convirten xa en causalidades. Cúmulos de negativas: a incluir informe do IGE sobre a posibilidade de que se dean todas esas circunstancias ao tempo, a recoñecer que non se garantiu a cadea de seguridade, ou que unha persoa afectada non debe estar no trubinal, ou que non fixeron nada tendo a información antes do último examen...

Hoxe entereime que foi cesado o subdirector de función pública logo do escándalo dos opositores que ao tempo eran tribunal doutra oposición ao tempo que o presindente de ambas oposicións era a mesma persoa... outro cúmulo de casualidades.

seguirá sen facer nada o SERGAS? seguiremos acumulando cúmulos? seguirán ollando nubes como se non fora con eles? ou eses cúmulos de mentiras e incompetencias adquirirán un gran tamaño chegando a orixinar tormentas e chuvieiros intensos? para algo estamos na primavera.