Ollando o desmantelamento das politicas de igualdade II (a mascarada)

Ollando os xornais do día despois, parece que o único que pasou onte na Galiza foi unha mascarada organizada polo Goberno galego para ridiculizar a loita feminista para promover o cambio de estereotipos. Esta ridícula nova escurece, na opinión publicada, todas as centos de iniciativas das institucións, o movemento feminista e a academia para celebrar cen anos do 8 de marzo.
Se eu fora partidaria da teoría da conspiración, tería datos mais que abondo para concluir que esto forma parte conscente do proceso de desmantelamento das políticas de igualdade, visto o exitoso resultado acadado na presenza mediática, e ademáis porque semella incribel que un grupo de persoas adultas, supostamente educadas e profusamente asesoradas se presten a tal mascarada se non é por un obxectivo de calado. Pero este ano no Parlamento galego tenme dado a oportunidade de constatar a falta de rigor, a incompetencia a ousadía e a prepotencia que poden chegar a ter este grupo de persoas que ten a encomenda de gobernar Galiza por (aínda) tres anos máis.
O que importa é que, polo motivo que sexa, incluído o protagonismo das redaccións dos medios de comunicación que deciden qué publicar e con qué espazo, non tivemos a oportunidade de coñecer as numerosas actividades realizadas por concellos, asociacións, escolas e universidades. Non tivo interés informativo que hai cen anos, cando se constituiu esta data como día da muller traballadora, ao tempo que en USA e Inglaterra as mulleres nas fábricas reclamaban os seus dereitos, tamén o facían na Galiza, as estibadoras do porto da Coruña ou as traballadoras da fábrica de tabacos. Non tivo interés informativo que hoxe, cen anos despóis fan o mesmo as mulleres afectadas polo ERE de Caramelo ou a deslocalización das teleoperadoras.
Non é unha conspiración, polo menos consciente; é unha mostra do que queda por andar na loita pola igualdade entre mulleres e homes. Unha mostra do pouco consistentes que son algúns avances incluso normativos. Mais que nunca ou polo menos como sempre, cen anos despois, o feminismo segue a ser imprescindibel.