Ven de ser nomeado Miguel Lorente como Delegado do Goberno contra a violencia de xénero dependente do novo ministerio de igualdade. Ao tempo que unha muller dirixirá as forzas armadas, un varón dirixirá a loita contra a violencia de xénero. O mundo ao revés.
Outro golpe de efecto do goberno zapatero de 'transgresion elegante' dos estereotipos de xénero.
Pero máis aló do signo e da portada, que son importantes, poñense sobre a mesa outras diversas cuestións:
A violencia de xénero é algo que padecemos as mulleres pero é un problema de varóns, de facetas do comportamento masculino con fortísima componente de xénero. Por tanto, para ir máis aló da atención ás victimas no presente, se queremos falar de evitar a reincidencia e de prevención para o futuro, o foco do problema terá que moverse cara aos varóns. E o tempo de estudar, divulgar e actuar sobre os mecanismos que convirten a un home en maltratador tanto ou mais que sobre os que convirten a unha muller en victima.
Un espazo de poder 'destinado' a unha muller pasa a estar en mans dun varón. Ademáis da avaliación final do equilibrio de xénero dos niveis intermedios de goberno, haberá que ver se esa Delegación sufre o proceso inverso ao desprestixio que adoita conlevar a feminización dos postos directivos, ou sexa un proceso de "represtixio" pola masculinización: o protagonismo nos medios, a consideración á persoa que o ostenta. ¿atreverase el mundo a poñerlle un alcume? ¿falarán del como parte do batallon de gardacostas ou de bois da ministra de igualdade?...
Identificar e identificarse coas necesidades das víctimas e diseñar as intervencións mais acaídas seguirá a ser o traballo fundamental da Delegación. Con propostas en competencias moitas veces das comunidades autónomas (cuestión que provocou moitos problemas coa anterior titular) coas que debe negociar e ás que debe respectar. Facendo intervencións transversais que afectan a espazos tan diferentes e pechados como educación, interior e xustiza (que supuxo grandes dificultades no anterio periodo) sobre as que debe ter capacidade de decidir. Dende fora do feminismo xa que ainda que o novo delegado ten colaborado en numerosas ocasións non forma parte del, recoñecendo e dialogando coa pluralidade actual do movemento, cuestión esquecida pola anterior delegada que limitou a sua capacidade de acción.
Ante unha situación de recursos limitados, marcar prioridades é fundamental e identifica ás diferentes opcións políticas. Os programas de igualdade dirixidos aos varóns, dende os de reeducación de maltratadores aos de apoio á paternidade, adoitan ser criticados por alguns foros feministas como despilfarro frente á necesidade non atendida de fondos para programas dirixidos a mulleres. Haberá que ver qué programas propón o novo delegado e se poden superar esta sospeita.
Miguel Lorente aceptou a oportunidade de enfrentarse no concreto da xestión ao crebacabezas que tanto tempo leva estudando, seguro que con ilusión e ánimo e agardo que, polo ben de todas e todos, con todo o exito que lle desexo.
Outro golpe de efecto do goberno zapatero de 'transgresion elegante' dos estereotipos de xénero.
Pero máis aló do signo e da portada, que son importantes, poñense sobre a mesa outras diversas cuestións:
A violencia de xénero é algo que padecemos as mulleres pero é un problema de varóns, de facetas do comportamento masculino con fortísima componente de xénero. Por tanto, para ir máis aló da atención ás victimas no presente, se queremos falar de evitar a reincidencia e de prevención para o futuro, o foco do problema terá que moverse cara aos varóns. E o tempo de estudar, divulgar e actuar sobre os mecanismos que convirten a un home en maltratador tanto ou mais que sobre os que convirten a unha muller en victima.
Un espazo de poder 'destinado' a unha muller pasa a estar en mans dun varón. Ademáis da avaliación final do equilibrio de xénero dos niveis intermedios de goberno, haberá que ver se esa Delegación sufre o proceso inverso ao desprestixio que adoita conlevar a feminización dos postos directivos, ou sexa un proceso de "represtixio" pola masculinización: o protagonismo nos medios, a consideración á persoa que o ostenta. ¿atreverase el mundo a poñerlle un alcume? ¿falarán del como parte do batallon de gardacostas ou de bois da ministra de igualdade?...
Identificar e identificarse coas necesidades das víctimas e diseñar as intervencións mais acaídas seguirá a ser o traballo fundamental da Delegación. Con propostas en competencias moitas veces das comunidades autónomas (cuestión que provocou moitos problemas coa anterior titular) coas que debe negociar e ás que debe respectar. Facendo intervencións transversais que afectan a espazos tan diferentes e pechados como educación, interior e xustiza (que supuxo grandes dificultades no anterio periodo) sobre as que debe ter capacidade de decidir. Dende fora do feminismo xa que ainda que o novo delegado ten colaborado en numerosas ocasións non forma parte del, recoñecendo e dialogando coa pluralidade actual do movemento, cuestión esquecida pola anterior delegada que limitou a sua capacidade de acción.
Ante unha situación de recursos limitados, marcar prioridades é fundamental e identifica ás diferentes opcións políticas. Os programas de igualdade dirixidos aos varóns, dende os de reeducación de maltratadores aos de apoio á paternidade, adoitan ser criticados por alguns foros feministas como despilfarro frente á necesidade non atendida de fondos para programas dirixidos a mulleres. Haberá que ver qué programas propón o novo delegado e se poden superar esta sospeita.
Miguel Lorente aceptou a oportunidade de enfrentarse no concreto da xestión ao crebacabezas que tanto tempo leva estudando, seguro que con ilusión e ánimo e agardo que, polo ben de todas e todos, con todo o exito que lle desexo.
